Engellilik, insan deneyiminin karmaşık ve çok boyutlu bir parçası olarak, bireyin sağlık durumu (vücut yapı ve işlevlerindeki bozukluklar) ile çevresel (fiziksel, sosyal, tutumsal) ve kişisel faktörler (yaş, cinsiyet, motivasyon, geçmiş) arasındaki dinamik etkileşimin bir sonucu olarak ortaya çıkan aktivite kısıtlılıkları ve katılım kısıtlılıkları şeklinde tanımlanır (World Health Organization [WHO], 2001). Geleneksel olarak engelliliğin salt tıbbi bir "kusur" veya bireysel bir trajedi olarak görüldüğü Tıbbi Model, yerini engelliliğin toplumsal dışlayıcı yapılar (erişilemeyen çevre, ayrımcı tutumlar, kısıtlayıcı politikalar) tarafından inşa edildiğini vurgulayan Sosyal Modele bırakmıştır
İçeriğe ait içindekiler bölümünün aktarımı devam etmektedir.
This book is available for the period specified under the following Digital Rights Management (DRM) Terms: